Saturday, June 7, 2008

गुलजारान्च्या कविता ६

एक कविता माझ्या र्हुदयात अटकलेली आहे
ओळी अडल्या आहेत ओठावर
शब्द कागदावर उतरायला तयारच नाहीत
उडणार्या फ़ुलपाखरासा रखे.

केन्व्हा पासून मी बसून आहे जानम,
कागदावर तुझे नाव फ़क्त लीहून

बस,तुझे नावच पुरेसे आहे
याहून चान्गली कविता कोठली असेल ?

1 comment:

ravindra said...

shabadanana ka eatke mahtav
jar dole sarv kahi bolun jatat
desh sodleleya parytkala jagache yewdi mahiti ka bhshach nahi fakat bolnysathi antarmanacha aawajch mahatwacha