Tuesday, June 10, 2008

गुल्जार कविता

मोजून मापून काळ भरला जातो वाळूच्या घड्याळात
रिकामे झाले की त्याला उलटले जाते

आयुष्य सम्पल्यावर तो मला उलटे नाही का करू शकणार ?

1 comment:

ravindra said...

jiwan manje nemke kay
shawas manje jiwan nay
manus manun aala aahat
ya peksha jiwnache aankhi
mahatav kay